หมานคร

หลังจากตรากตรำคร่ำเคร่งกับงานมาทั้งปี  พี่ต๊ะก็ตบรางวัลให้ผมกับพี่เบิ้มเป็นการเที่ยวเชียงใหม่สามวันสองคืน

เป็นการท่องเที่ยวที่นับได้ว่าเหนื่อยกว่าที่คิด  เมื่อต้องผจญสองแฝดมหากาฬอย่างกะทิ น้ำว้า และเจ้าแม่ตัวดื้ออย่างโมเดล  ลูกพี่ต๊ะและพี่เบิ้มตามลำดับ  

ด้วยความห้าว  คืนแรกก็ออกซ่าโดยมีสาวเจียงใหม่พาทัวร์ MONKEY ไปดูวัฒนธรรมการแต่งกายที่ทำให้เสื้อราคาพันกว่า ๆจากห้องเสื้อในห้างที่ผมใส่ มีค่ากับสองบาทห้าสิบสตางค์ และตอกย้ำอย่างชัดเจนว่า ไอ้หนุ่มรากหญ้าเดา ๆอย่างผมสมควรนั่งดวดสุราขาวสี่สิบดีกรีอยู่บนเถียงปลายนา มากกว่ามานั่งเอ๋อในร้านอันอุดมไปด้วยหนุ่มหล่อสาวสวยดังว่า

ก่อนจะเจออาหารยูนนานทำพิษ  ซะจนทำให้วันที่สองของการท่องเที่ยวของผมหมดไปกับการเทียวไปเทียวกลับระหว่างโถชักโครกกับเตียงนอนของห้องพักในโรงแรม

แวะไปให้อาไก่ ที่เป็นอาจารย์ที่ม.แม่โจ้เลี้ยงมื้อเย็นก่อนขึ้นรถ  ก็เหมือนหนีเสือปะจระเข้  เพราะต่อให้พ้นจากสองแฝดหนึ่งดื้อ ก็มาเจอะสองพี่น้องจำไม ที่ไวกว่าลิงอย่างพัตน์กับภูมิอีก

 

นี่มันทริปฝึกเลี้ยงเด็กนี่หว่า

 

 

และลงท้ายด้วยการเจอะงานด่วน จนต้องโยนปี้รถเชียงใหม่ลงขอนแก่นทิ้ง แล้วต้องจับรถนครชัยแอร์มุ่งตรงกลับหมานครมาสะสางงาน

 

...

 

ไปแค่สามวันสองคืน(สองวันต่างหาก!!) แต่ก็พอเข้าใจวัฒนธรรมเมืองเจียงใหม่โดยรวมพอประมาณ
เห็นความแข็งแกร่งของวัฒนธรรมอย่างชัดเจน   ในขณะเดียวกันก็เห็นการลอกเลียนทางวัฒนธรรมที่ได้รับอิทธิพลจากนครหลวงบางกอกเช่นกัน

 

จำได้ว่า เมื่อก่อนที่พี่ต๊ะจะเรียกตัวเข้าไปรับงานหลังจากสึก อาไก่เคยทาบทาามให้ไปทำหน้าที่รับส่งน้องพัฒน์และภูมิไปกลับจากโรงเรียน  แต่ท้ายที่สุด ผมเองก็โดนเรียกตัวเข้ารับงานก่อน

 

นี่ถ้ามาตั้งแต่ตอนนั้น อาจจะติดใจจนไม่กลับมาทำงานเมืองหลวงเป็นแน่ 

 

 

แต่เปล่าติดใจสาวเจียงใหม่นะเอ้า  ...

 

 

 

 

 

 

 

 

จริง ๆ นะ

 

 

 

 

สุกรคลั่ง สุนัขคล้อย
23 ธ.ค. 2552 เวลา 01:12 น.

ชื่อ

อีเมลล์

เว็บไซต์

ข้อความทดสอบ

โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่